دیتنەکا من بو شعرێ

شعر نک من پەیامەکا غامزە ئانکو بێژن مژەویە، ژبەرکو شعر دشێت وەسا ل مرۆڤی بکت ئاگری ھەمبێز بکت و دھەمان دەم دا ھەست ب سوتنا وێ نەکت ئەڤە وەک جەوھەر دبێژم. وەکو دی شعرێ زمانەک تایبەت ھەیە و ب ڕاستی ژی ھەلبەستڤان نزانت وی زمانی ژ ناخێ خوە ب دەرئێخت،  لەورا پەنایێ دبتە زمانێ رەمزیەتێ یان ژی بێژم سیمبولیزمێ. ژ بلی فورمێن خوە،  ھەگەر تو بچی کلاسیکێ ژی ھەر پەنا بو رەمزیەتێ بریە لێ د فورمەکێ جودادا. شعر نەشێت ب زمانەکێ سادە و ڕاستەوخو بھێتە دەربڕین، دبینم دێ جوانییا خوە ژ دەستدت ، ئانکو دشێم بێژم شعرێ دڤێت ب جوانی پەیاما خرابیێ و باشیێ بگەھینت.